Ik was afgelopen zondagmiddag bij Petticoat en heb weer enorm genoten. Ik ging heel vroeg van huis omdat ik voor de eerste keer in mijn eentje naar Rotterdam reed en geen risico wilde lopen. Wel spannend ondanks GPS, maar ik was er om 11.30. Toen ik in een restaurant naast de theater zat, zag ik om ong. 12.15 de bus aankomen. Iedereen ging vrij snel naar binnen, maar ik herkende Freek (door zijn pet). Iets later kwam Roman met iemand anders aanlopen en daarna Kelvin op de fiets. De fiets ging mee de artiestengang binnen, omdat het tegenwoordig in de voorstelling gebruikt wordt.

Eenmaal in de theater keek ik eerst naar het castboord. Iemand naast me zei “dat is die jongen met de dikke wenkbrouwen (het was natuurlijk al duidelijk wie ze bedoelde)… die in Joseph speelde.” Wat heel erg opviel was hoe gemengde het publiek was: van 8 jaar tot boven de 80. Tijdens de voorstelling was de zaal was vrijwel helemaal vol, de eerste balkon behoorlijk vol en de tweede balkon (die wel erg hoog is) leeg.

In vergelijking met een maand geleden in Carre waren er wat heel kleine toevoegingen en wijzigingen – b.v een nieuw zinnetje of gebaar en bepaalde dingen net ietsje vlotter of feller. Het is moeilijk om voorbeelden te geven omdat ik niet altijd zeker weet of de dingen echt nieuw zijn of me gewoon niet eerder zijn opgevallen. Toch een paar voorbeelden: in de eerste scene bij de familie Jagersma thuis, ging Roon met de scrabble houdertjes voor Pattie haar neus zwaaien (alsof er mensen waren die het niet door had dat hij wilde scrabblen). En Hajo gebruikt zijn overhemd als handdoek om onder zijn armen te deppen (ik weet niet hoe je dat moet zeggen). En in het fotoboek scene met Hajo en Chantal, gaat Hajo net ietsje verder door uit door uit te leggen dat hij zijn verzetskameraden niet in de steek wilde laten.

Zowiezo vond ik de fotoboek scene met Hajo en Chantal nog sterker dan hij al was – echt heel intens. De overgang naar Tante Sjaan was voor mij te groot en ik denk dat ik daarom niet echt kon genieten van Rosalie als indiaan. Ik vond haar voor de rest wel heel goed als Wilma, maar ik miste haar heel erg in haar “eigen” rollen (als Mies Bouwman en sherrie- drinkende/shoppende vriendin van Mvw van Rooden), allemaal gespeeld door Simone.

Wat Anne Marie betreft, speelde ze in mijn beleving een iets zachtere, minder felle, Mvw van Rooden dan Marjolein (dit is geen waarde oordeel). Ik vond haar ook iets beter verstaanbaar (waarschijnlijk alleen omdat ze iets langzamer praat). De “ben ik een slechte moeder” scene met Freek, en haar solo lied daarna, vond ik heel ontroerend. Maar ik heb de indruk dat de grapjes (zoals over het warme weer in Africa) en andere comische scenes minder goed overkwamen. Dat lag misschien aan het publiek - “mijn koffer, mijn koffer” kreeg naar mijn idée ook minder gelach dan ik gewend ben. (Gerina, had je dat idée ook?) Ik vond ook het applaus minder enthousiast dan in Carre, behalve dan voor Freek en Chantal. Maar toen ik naar buiten liep, leken de reacties op de voorstelling wel heel enthousiast.

In de pauze en na de voorstelling, raakte ik aan de praat met de vrouw die naast me zat en die veel musicals bezoekt (ook in het buitenland, bij M-lab), een kenner dus. Ik vond het interessant om haar reactie te horen. In de pauze gaf ze het een 7 (goede cast, maar volgens haar kwam de humeur langzaam op gang). Ook vertelde ze dat ze veel weet over de 1950’s en dat er een paar schoonheidsfoutjes waren. Bijvoorbeeld, er hangt in de kamer van Pattie een poster van Blue Hawaii, een Elvis film dat volgens haar verscheen in 1960. Hoe dan ook, toen de voorstelling afgelopen was, was de cijfer een dikke 8 geworden en de schoonheidsfoutjes waren vergeven. Maar voor haar heeft Chantal de show echt gedragen. Ik vind Chantal echt heel goed, maar voor mij is de kracht van de voorstelling dat iedereen zo goed is. En natuurlijk ook dat ik heel erg geniet van Freek. En mede daardoor krijgt Petticoat van mijn een 9!

Merril, wat schrijf je toch leuke verslagen! Thnx!

@Merril: Ja dat van die scene van die koffer, daar heb je wel gelijk in. Maar het kwam er naar mijn gevoel niet goed genoeg uit, omdat de zender van Freek het niet deed toen hij op kwam en ik merkte dat ze daar allebei, heel even, door van slag waren. En dat daardoor mijn koffuh, mijn koffuh, niet goed doorkwam.
Waar ik Chantal wel heel sterk vond was in de scene waar Freek zich uitkleed en dat ze Jij begint te zingen, dat deed ze echt heel erg leuk.
En ook wat betreft het applaus ben ik het met je eens, alleen Freek en Chantal kregen gejoel en de rest een "gewoon" applaus. Jammer, want naar mijn mening was deze voorstelling beter dan de 2 die ik in Carré heb gezien en dat kwam zeker mede door Hajo en Roon.

Dank Merril voor dit leuke verslag! Ik ga morgen naar Rotterdam en ben heel erg benieuwd naar de veranderingen sinds de 2e try-out!

Bedankt Merril, heerlijk om te lezen! Ik ben met je eens, dat het publiek wat minder snel lacht in Rotterdam, althans, dat vond ik ook. Toen kwam "mijn koffah" ook niet echt over. Hajo veegt inderdaad zijn oksels nu af met zijn shirt, echt heel vies eigenlijk. Trouwens zijn kleren zijn sowieso heel vies, zitten veel vlekken in enzo. Expres natuurlijk....

@Meijroos: Sinds de tryouts is er best veel veranderd, dus wel extra leuk voor je morgen!

Bedankt voor je verslag en het mee genieten.

Merril wat een mooi verslag weer van je, je kan er wat van.

Leuk verslag Merril!

Dank voor je leuke verslag Merril! Ik mag zaterdag weer!!!!

Leuk verslag! En leuk om al die aanpassingen en veranderingen elke keer te ontdekken.

@Merril leuk verslag!! Goh, problemen met Freek zijn zender? Ik was zaterdagavond toen geweest en had toen ook al het idee dat ze met de microfoons "problemen" hadden (die gingen te laat open, of niet -bij kleine zinnetjes- etc) maarja vond het geluid zaterdag sowieso niet echt geweldig in het Luxor!

Heerlijk om te lezen.
Dank je Merril