Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010)

Onderwerp: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) zo mei 16, 2010 7:43 pm

Hallo,

Het heeft even geduurt, maar hierbij weer een keer een recensie van mij.
Hoop dat ik het gevoel goed kan overbrengen.

Amsterdam 15 mei 2010

Sondheim in Songs.

Stephen Sondheim.
Een bijzondere schrijver en componist. Niet het makkelijkste, niet het meest toegankelijkste of het meeste commercieel. Maar daarentegen allemaal kleine kunststukjes muziek.
Muziek die je gaat waarderen hoe meer je er naar luistert.
Zijn muziek is soms niet helemaal te begrijpen zo ingenieus zit het in elkaar. En zijn teksten lijken vaker op poëzie dan gewoon maar een verhaal. Vaak spreken ze over gevoelens, die iedereen ooit wel eens ervaart, maar waar ook velen mee vechten en worstelen in zichzelf.
En in zijn nummers word dat allemaal naar voren gebracht.

Vanavond mocht de zaal gaan genieten van een galerie aan kunststukken. Iets wat soms niet echt makkelijk te begrijpen is, iets waar je vaker naar moet kijken, iets waar je al lopend van moet gaan houden. SONDHEIM
Gebracht door, Simone Kleinsma, Céline Purcell, Stanley Burleson en Freek Bartels.

Om er helemaal in te komen, en iedereen uit te leggen wat ze zoal van Sondheim konden verwachten, zonden ze samen een gebed aan de goden op.
Let wel op kauwgom kauwen is niet toegestaan evenals je schoenen op het podium leggen of te veel bewegen.
Vanaf daar nemen deze vier bijzonder getalenteerde mensen ons mee op rondleiding in de Sondheim galerie.
Een van de groter ruimtes is Evening Primrose.
Daar vinden we Freek die zijn leven in de buitenwereld wil verlaten. Hij sluit zich op in een warenhuis. Heel mooi gebracht. En de muziek tijdens dit nummer. Bijna niet te volgen, en toch imponeert het.
Céline probeert zich in het mooie “Wat ik weet” te herinneren hoe de buitenwereld er echt uitziet.
In het verhaal bloeit de liefde op tussen deze twee. Ze kiezen voor elkaar. En in “Neem me daar naartoe” haalt Ella Charles over weer naar buiten te gaan.
We vervolgen onze tour en komen aan bij een zeer verwarde Stanley. Naarmate hij zingt weet je welke kant het opgaat. “Liefde is”. En je voelt bij jezelf ook de glimlach op je gezicht komen, je voelt ook weer even hoe je, je voelde toen je voor het eerst verliefd was. Stanley brengt dit mooi klein en zeer overtuigend.
Maar dan staat de hele zaal stilzwijgend stil bij een bijzonder stuk. Simone laat iedereen meegaan in haar verhaal over haar liefde “Er bestaat geen dag” je kan een speld horen vallen.
We zien haar gezicht niet, maar haar stem brengt elke emotie over in dit lied. Tijd om hier van bij te komen is er haast niet.
We lopen langs een aantal losse kunststukken van Sondheim. In “Tweede huis” vormen Simone en Stanley een stel dat langs elkaar heen leeft, maar niet zonder elkaar kan. Deze twee gaan al langer mee in dit vak en zijn zeer goed op elkaar ingespeeld.
En dan worden we allemaal deelgemaakt van een bruiloft, althans dat zou het moeten zijn.
Freek laat vanavond zien, dat hij veel meer is dan Joseph. Nu laat hij weer en zeer onnozele man zien die gaat trouwen met… Een histerische psychise bruid Simone. Ook onze lachspieren moeten aan het werk. Hoeveel kun je zeggen in een paar minuten. Simone probeert in een waterval aan woorden aan haar gasten duidelijk te maken dat ze toch echt niet gaat trouwen. Haar timing en gevoel voor komedie komen zeer sterk naar voren. Freek heeft de lachers op zijn hand door zijn blik en kleine gebaren. En zoek je een muzikaal duo die gewoon stoïcijns doorgaan met waar ze voor zijn ingehuurd, vraag dan en Stanley en Céline. Zij zingen gewoon hun muziek voor het huwelijk door.
We mogen nog even verder lachen. Into the woods
Twee joggende prinsen dromen niet meer van hun eigen prins, maar denken aan hoe ze een nieuwe prinses kunnen of willen veroveren. Helaas komen ze erachter dat ze niet in staat zijn dit waar te maken. Freek en Stanley zijn een aan elkaar gewaagt duo. Zeer komisch en goed op elkaar ingespeeld. Ze werken samen naar een kleine climax waarna ze er toch achter komen dat ze terug moeten naar hun eigen vrouw. Voor hun een echte “Marteling”.
Net voor de pauze komen langs nog een prachtstuk van de collectie Sondheim.
“Ieder kind luistert” Simone en Céline vertellen hierin prachtig hoe het voor ouders en kinderen is, om ze op te voeden het voorbeeld te geven los te laten. En hoe het voor kinderen is om te moeten luisteren het voorbeeld na te volgen. Maar hoe moeilijk een ouder dit vind en hoe het kan lijken of het kinderen niets doet. Zingen ze heel teder uiteindelijk luistert ieder kind.
Dan krijgen we nog een stand-up komedie a la improviseer maar wat raak op laag niveau.
Maar toch is het ontzettend grappig een aantal vragen over Sondheim. Zo grappig dat Simone en Freek even uit hun rol vallen.
Met “Dauw” gaan we de pauze in. En mogen we de kunst even op ons in laten werken.

Maar de galerie is nog niet volledig bekeken. Er komt een wat bekender stuk aan bod.
Sweeney Tod.
En hier komt naar boven waar Stanley toch wel heel goed in is. De wat duistere karakteristieke karakters. Hij kruipt voor een korte periode in de huid van Sweeney en het voelt meteen heel kil, gekweld en getergd aan. Als alles je ontnomen is door één man.
De dame van de pasteiwinkel, neergezet door Simone. Freek neemt eens een andere rol aan, en vertelt wat we zien.
Céline neemt de rol van dochter Johanna op zich. Ze zing het prachtige “Lijster en distelvink” zo klein en zacht gebracht. Ook al heb je zelf nooit tegen je wil opgesloten gezeten, dan weet je nu hoe het voelt, en hoe graag je wil zijn als de vogels.
Er volgt “Johanna”een drieluik tussen vader, dochter en geliefde van de dochter. De stemmen van Stanley, Céline en Freek komen zeer mooi samen. Simone maakt het af door aan de zijkant als duistere vrouw onheil te voorspellen.
En dan doe je een muts op verander je houding en ineens ben je een klein jongetje dat zijn moeder wil beschermen. Freek doet dit meesterlijk. Je gelooft “Als ik bij je ben” van begin tot eind. Je hoeft niet bang te zijn, want ik ben er. Zo voelde het ook. Je gelooft Freek.

Dan mogen we verder wandelen naar een ruimte waar de cast van vanavond hun solo’s laten horen.
“Iedereen kan fluiten” door Céline. Mooi klein gezongen, oprecht ook zij laat vanavond zien een waar talent te zijn. Die vaker te zien moet zijn.
“Reuzen op wolken” door Freek. Hoe veel kan iemand laten zien. Ook deze avond in dit kleine is hij een waar talent. Na vanavond wil je nog meer van hem zien. In dit nummer ligt hoop verwachtingen, geluk, opwinding en angst. Heel goed gebracht. Ook dit kan hij.
“Dat ik besta” door Stanley. Een oude rot in het vak die alle vlakken kent en kan spelen.
Dans, boos, verlieft, gestrest, duister en zoals hier de reden van het leven in een liedje kunnen verpakken. Hij blijft en is groots.
“Lach het maar weg” door Simone. Ook zij laat vanavond zien dat ze haar mannetje staat. En laat de hele zaal in stilte verzwijgen. Niets is er te horen dan alleen het verhaal wat Simone vertelt. Zo klein en breekbaar met zo veel emotie. Een vertolking van zeer hoog niveau.
En we mogen doorlopen naar de laatste ruimte waar deze 4 bijzonder getalenteerde mensen hun laatste kunststukje laten zien.

Sondheim in Songs brengt Sondheim naar de mensen. Zo door de avond leer je zijn kunst waarderen, leer je er van te houden en neemt het je volledig mee.
Gebracht door vier mensen die naast groots, spektakel en kleurig hun kunnen laten zien.
Klein en intiem.

We lopen de galerie uit, en begrijpen het ineens.

Het is SONDHEIM!

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) zo mei 16, 2010 7:55 pm

@Dorienepien : wat een prachtige recensie : alsof ik zelf in het M Lab zit , ook al ben ik er spijtig genoeg nog nooit geweest ....
Hééérlijk ! ik hoop toch zo dat deze voorstellingen nog ooit hernomen worden ...
Dankje wel ! Dorien !!

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) zo mei 16, 2010 7:55 pm

Erg mooi Geschreven. Ik blij dat ik heb mee mogen maken.

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) zo mei 16, 2010 8:01 pm

Dorien, bravo een prachtige recensie met weer enorme mooi vondsten erin. Hoe krijg je het toch weer voor elkaar. Knap werk. Inspiratie was er in ieder geval genoeg van zo'n mooie avond.

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) zo mei 16, 2010 8:13 pm

Dorienepien schreef:

Er volgt “Johanna”een drieluik tussen vader, dochter en geliefde van de dochter. De stemmen van Stanley, Céline en Freek komen zeer mooi samen.

Mooi geschreven recensie!! Echter, toch een kleine correctie ;-). Bij bovenstaand nummer was het hele kwartet betrokken, want Simone deed als oude vrouw die we met een doek om haar hoofd alleen van de achterkant zagen( oftewel de moeder van Johanna) ook nog een duit in het zakje.

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) zo mei 16, 2010 8:16 pm

Ja en niet zo'n klein duitje, was soms behoorlijk beangstigend gespeeld.

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) zo mei 16, 2010 8:22 pm

Ja ik weet dat Simone inderdaad ook haar duit in het zakje deed. Maar wilde vooral deze drie uit laten komen omdat ze samen zo mooi zongen.

Ik zal er even een aanpassing in maken.

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) zo mei 16, 2010 8:24 pm

Wat een superverslag van een superavond. Hoop echt dat Freek vaker van dit soort optredens gaat doen. Het was echt genieten. Dank je voor je geweldige verslag!

Gast

Goed verslag Dorien, leuk hoe jij het altijd weer zo spannend weet te vertellen. Very Happy

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) ma mei 17, 2010 7:33 am

Wat een mooie recensie!! Heerlijk om al de nummers weer langs te gaan en het gevoel wat er toen bij me op kwam weer even terug te halen!!

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) ma mei 17, 2010 12:56 pm

# dorien, daar wordt ik nou stil van, .......van zo'n recensie. Ik zat er even zelf (al ben ik er nog nooit geweest Shocked

in het M-lab, bedoel ik)

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) ma mei 17, 2010 1:09 pm

Ow wow Dorien, wat beschrijf je dat super goed!! Alsof ik het even opnieuw kon beleven!!

En van mij mag Freek dit soort dingen wel vaker doen!!

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) ma mei 17, 2010 4:13 pm

inderdaad een supermooie recensie, en ik sluit me er helemaal bij aan!!

ben gister geweest, en ik weet niet eens hoe ik het moet beschrijven....subliem komt het meeste in de buurt; zowel de prachtige muziek en teksten van sondheim, als de uitvoering van de 4 artiesten. jemig, wat is dat moelijk om te zingen en te brengen, maar alles klopte. elk nootje en elke beweging. ik kende werkelijk geen nummer, maar wil meteen 'into the woods' gaan boeken nu. en mijn metgezellen hadden precies hetzelfde gevoel als ik.

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) ma mei 17, 2010 10:48 pm

Wat een enthousiast en mooi verhaal Dorien. Dat wordt donderdag genieten!

Onderwerp: Re: Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010) di mei 18, 2010 11:49 am

Mooi verslag Dorien!

» mivw 2010.
» RBC Flat Cat (bouwproject afgerond --> SAW 2010, 110.8 km/h
» Speuk BondZonderNaam april 2010
» Meewerken met organisatie RegaStraatfeest editie 2010
» Praat hier over de knapste jongens/celebs!! (:

Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010)

Het is SONDHEIM (recensie 15 mei 2010)

Similar topics

Similar topics